tłumacz przysięgły i techniczny języka niemieckiego
tłumaczenia z języka angielskiego i innych języków
niemiecki - angielski - francuski - holenderski - włoski - hiszpański - duński - szwedzki - fiński - czeski - chorwacki - słoweński - bułgarski - rumuński - rosyjski - ukraiński - węgierski - turecki - grecki
Zasoby
Płatności on-line
Beata Kołodziejczak
Język niemiecki
Język niemiecki - język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W
rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często
są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard
Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku
mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.
W skład języków niemieckich wchodzą: alemański (Szwajcaria, Alzacja, Szwabia),
bawarski (Bawaria, Austria), górnofrankijski (Frankonia, Hesja, Palatynat,
Lotaryngia, Luksemburg - tamtejsza odmiana zwana językiem luksemburskim),
środkowogórnoniemiecki (do którego można zaliczyć "Standard Hochdeutsch", oraz
gwary z obszaru Górnej Saksonii, Turyngii, Anhaltu, południowej Brandenburgii oraz
ze Śląska; dawniej również Prusy Górne) oraz dolnoniemiecki (Dolna Saksonia,
Meklemburgia, północna Brandenburgia, Pomorze - obecnie tylko Przednie, dawniej
również Prusy Dolne; w praktyce również j. niderlandzki oraz afrikaans stanowią
odmianę języka dolnoniemieckiego).
Różnice np. pomiędzy dolnoniemieckim a bawarskim są większe niż pomiędzy
polskim a serbochorwackim. Pogląd o "jednym" języku niemieckim jest w dużej
mierze spuścizną czasów Bismarcka i Hitlera, bowiem centralistycznym dążeniom
Berlina nie leżały po drodze różnice językowe pomiędzy poszczególnymi częściami
państwa.
Języki niemieckie (często w kontakcie z innymi językami) odegrały kluczową rolę w
kształtowaniu się kilku innych języków. Przykładem jest tu wykształcony w
średniowieczu język jidysz. W XIX wieku natomiast z kilku etnolektów niemieckich w
Pensylwanii wykształcił się język pensylwański.
Alfabet niemiecki jest odmianą alfabetu łacińskiego i składa się z 30 liter. Oprócz 26
liter klasycznych zawiera także przegłosy (tzw. Umlaut) oraz tzw. >długie s<. Przy
braku odpowiednich czcionek muszą one być zastępowane odpowiednimi
dwuznakami.
Dla niemieckiego ze Szwajcarii i Liechtensteinu charakterystyczny jest brak
>długiego s< w pisowni, zastępuje się ją podwójnym "s" (ss).
Język niemiecki zalicza się zasadniczo do typu języków fleksyjnych, przy czym
odmiana rzeczownika jest stosunkowo uboga i do oznaczenia liczby i przypadka
stosuje się przede wszystkim rodzajniki.
Język niemiecki ma liczbę pojedynczą z 3 rodzajami - męskim, żeńskim i nijakim, oraz
liczbę mnogą bez podziału na rodzaje. Rodzaje męski i nijaki wykazują
podobieństwo w odmianie, podobnie rodzaj żeński i liczba mnoga. Są 4 przypadki -
mianownik, dopełniacz, celownik i biernik, przy czym najrzadziej używany jest
dopełniacz (najczęściej zastępuje się go konstrukcjami z przyimkiem).
Czasowniki mają bogatszą odmianę przez osoby, liczby, czasy i strony. Formy
czasowników niemieckich nie rozróżniają natomiast rodzaju gramatycznego.
______
Opracowano na podstawie: http://pl.wikipedia.org/wiki/Język_niemiecki
